Wij zijn de Ryanair onder de orkesten!

(FINANCIEEL DAGBLAD 14-02-2008)

Amsteram Symphony Orchestra overleeft door de zakelijke aanpak van directeur-grootaandeelhouder. Lees meer...

Amsterdams orkest op formidabel niveau (Leeuwarder Courant 04-11-2006)

De titel van de recensie in de Leeuwarder Courant van 4 november j.l. luidde 'Amsterdams orkest op formidabel niveau'. Lees verder voor het volledige artikel. U kunt dit concert nog beluisteren in Arnhem (8 november - 20.15 uur - Eusebiuskerk), in Hengelo (11 november - 20.00 uur - Rabotheater), Groningen (16 november - 20.15 uur - Martinikerk) en in Maastricht (25 november - 20.15 uur - Theater aan 't Vrijthof).

LEEUWARDEN - Een symfonie tegen Napoleon is dit muziekstuk wel eens genoemd. Of de Apotheose van de dans. In veel bredere kring staat dit opus bekend als de Zevende van Beethoven, een werk dat geldt als eerbetoon aan de Oostenrijkse en Beierse slachtoffers, gevallen in de slag bij Hanau. Ook veel liefhebbers van de Hollandse kost van de Tros en digitale tv-zenders als Sterren.nl kennen dit muziekstuk, tenminste deels: Benny Neyman maakte in een van zijn minder hitgevoelige nummers gebruik van de dansante treurmars uit het tweede deel van deze symfonie.

Gisteren vormde dit gedeelte een van de hoogtepunten in een concert door het Amsterdams Symfonieorkest, een formatie die zonder subsidiegelden drijvende probeert te blijven en daarom is aangewezen op niet al te avontuurlijk repertoire. Nu is een goed gebracht stuk Beethoven nooit weg. En als het bovendien wordt uitgevoerd op het formidabele niveau van deze Amsterdammers, dan is het helemaal genieten.

Wat een soepelheid en wat een passie kwamen er over het voetlicht. Voortreffelijk opvlammende kopersecties. Zacht wiegende strijkers. En sonore, verleidelijke contrabassen. Dit was pure klasse, goed afgewogen in dynamiek en balans door dirigent Peter Sánta en bovendien op het scherpst van de snede gespeeld.De vitaliteit spatte er van af.

En dan was er het onsterfelijke, in dit herdenkingsjaar veelvuldig opgediende klarinetconcert van Mozart, met in de hoofdrol Arno Stoffelsma. Ook hier prachtige momenten. Smaakvolle accentueringen, Stoffelsma's met beleid genomen inzetten. De ruisende orkestrale achtergrond in het 'Out of Africa/Stay with me till morning'- gedeelte. De manier waarop de klarinettist het geluid uit zijn instrument als het ware liet opbloeien. De innigheid. De trots. De elegantie. En vooral de beheersing. Want al ligt in het laatste deel het gevaar van al te veel uitbundigheid veelvuldig op de loer, Stoffelsma en Sánta bewaakten de goede smaak.

RUDOLF NAMMENSMA

Amsterdams orkest al een hechte eenheid

Plaats: De Harmonie, Leeuwarden. Gebeurtenis: concert door Amsterdam Symphony Orchestra o.l.v. Peter Sánta. Belangstelling: ca 400 toeschouwers.

LEEUWARDEN - Het komt niet vaak voor dat Leeuwarden blij mag zijn aso’s binnen de gemeentegrenzen te hebben, maar met het Amsterdam Symphony Orchestra (ASO) dat gistermiddag als gastorkest in Leeuwarden acte de présence gaf, had je het slechter kunnen treffen.
Je kunt De Harmonie noch het ASO verwijten dat men voor deze concerten behouden programmeert om (zonder subsidie) de verkoopbaarheid bij een breed publiek aantrekkelijk te houden. Bovendien zijn vele stukken van het ijzeren repertoire voor dit prille orkest, met leeftijden tussen de 20 en 35 jaar, allemaal relatief nieuw en fris.

Zowel in de technisch moeilijke ouverture ’De verkochte bruid’ van Smetana als in de begeleiding van het vioolconcert van Johannes Brahms bleek dat het ASO al een hechte eenheid wordt met uitstekend samenspel, in aanmerking nemend dat dit slechts het tweede seizoen is dat men in deze samenstelling musiceert.

Dit alles onder dirigent/oprichter Peter Sánta die geheel in eigen stijl, iets vooruit dirigerend en nogal heftig in zijn aanmoedigingen, attent en collegiaal leiding geeft. In Brahms’ vioolconcert, met als soliste de goed spelende Marta Abraham (tevens concertmeester van het ASO), waren de hoekdelen als gevolg van deze aanpak dynamisch te sterk.

Op kracht ontstaat geen verzadigde Brahms-klank, zodat het bij orkest en solist aan poëzie ontbrak. In het middendeel troffen ASO en solist, mede door de excellente introductie van de solohobo en de houtblazers wel de goede sfeer.

De bekende Negende Symfonie van Dvorak (’Uit de Nieuwe Wereld’) kreeg door een frisse aanpak en jeugdig elan een overtuigende uitvoering. In deze ’roestvrijstalen’ symfonie vonden alle spelersgroepen en individuele solo’s hun natuurlijke plaats. Dankzij een relatief kleine strijkersbezetting, maar met een gedisciplineerde speelmanier en goed stemmend hout en koper, met uitstekende bijdragen van onder meer klarinet en eerste hoorn (inclusief de hoge B in de Finale). In de balans waren alleen de pauken steeds te hard.

Met inspirator Peter Sánta, tevens manager en projectenzoeker, gaat het het ASO in het tweede seizoen goed, zeer goed zelfs. Het is te hopen dat deze constructie op den duur niet een te zwakke en eenzijdige ontwikkeling in zich bergt, maar wie dan leeft, die dan zorgt.

TJITTE DE VRIES